O Hashimoto

ban01m1 

Choroba Hashimoto pochodzi od nazwiska dr. Hakaru Hashimoto, japońskiego lekarza, który jako pierwszy opisał 4 przypadki tej choroby. Choroba Hashimoto to przewlekłe autoimmunologicne zapalenie tarczycy. W wyniku nieznanych do końca przyczyn, następuje wystąpienie układu immunologicznego przeciwko własnej tarczycy i powolne jej niszczenie.

Objawy
  • Obniżona temperatura ciała – nawet poniżej 36 stop. C.; jest nam stale zimno nawet w ciepłe dni
  • Depresja – mamy zmienne nastroje i popadamy w stany depresyjne
  • Nagły wzrost wagi – jemy jak zwykle, ale nagle, bez specjalnej przyczyny, tyjemy; mamy zaparcia, obrzęki (zwłaszcza twarzy)
  • Szorstka i sucha skóra – zwłaszcza na kolanach, łokciach i rękach, z ciemnymi przebarwieniami; mamy problem z wypadającymi włosami, zdarza się też łysienie plackowate
  • Nieustanna senność i zmęczenie – budzimy się niewyspane; nasze nawet drobne obowiązki nas przerastają; mamy tzw. mgłę mózgu i osłabioną pamięć
  • Obniżona odporność – szybko się przeziębiamy, często bolą nas stawy,
  • Mamy trudności z zajściem w ciążę – a jeśli uda nam się zajść w ciążę, czasami kończy się ona poronieniem
Diagnostyka
  • TSH – hormon tyreotropowy (TSH) wytwarzany jest przez przysadkę mózgową; zmniejszone stężenie TSH może świadczyć o nadczynności tarczycy, a zwiększone o jej niedoczynności
  • FT3 – oznaczenie stężenia wolnej frakcji trijodotyroniny (FT3); Badanie służy do diagnostyki i monitorowania leczenia chorób tarczycy
  • FT4 – oznaczenie stężenia wolnej frakcji tyroksyny (FT4); wzrost stężenia FT4 może towarzyszyć nadczynności, a spadek – niedoczynności tarczycy
  • Anty TPO – badanie „anty-TPO” polega na oznaczeniu poziomu autoprzeciwciał skierowanych przeciwko antygenom tarczycy; obecność anty-TPO stwierdza się u ponad 95% chorych na chorobę Hashimoto i u około 85% chorych na chorobę Gravesa-Basedowa
  • Anty TG – przeciwciała (anty-Tg) są przeciwciałami swoistymi w stosunku do tyreglobuliny (Tg), jednego z trzech antygenów tarczycy, które odgrywają rolę w chorobach autoimmunologicznych tarczycy; Tg jest produkowana przez tarczycę i stanowi główny składnik wydzieliny pęcherzyków tarczycy; z Tg syntetyzowane są główne hormony tarczycy trijodotyronina – T3 i tyroksyna – T4; w niskich stężeniach anty-Tg występują u około 10 % zdrowych osób; częściej przeciwciała tarczycowe wykrywanie są u chorych z nie tarczycowymi chorobami autoimmunologicznymi, jak: cukrzyca typu I, niedokrwistość złośliwa oraz u osób w wieku 60 – 80 lat, a także u osób poddanych zabiegom chirurgicznym tarczycy i jodoterapii i jodem radioaktywnym
  • USG tarczycy – w przebiegu choroby Hashimoto stwierdza się zmniejszenie (lub zwiększenie) tarczycy i/lub zmniejszoną jej echogeniczność
Leczenie

Nie ma dotychczas leków skutecznie leczących przewlekłe zapalenie limfocytowe niszczące tarczycę, dlatego leczenie choroby Hashimoto polega na leczeniu niedoczynności tarczycy syntetycznymi hormonami tarczycy. Lewotyroksyna jest zbliżona do hormonu , który wytwarza tarczyca, i ma takie samo działanie. Regularne przyjmowanie brakujących hormonów tarczycy prowadzi do normalizacji stężenia TSH i powrotu do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Większość chorych zdiagnozowanych na początku choroby można leczyć ambulatoryjnie. Jednak u osób z późną diagnozą i z ciężką niedoczynnością tarczycy lub dodatkowo ze współistniejącymi poważnymi chorobami (np. chorobą serca), może być konieczne leczenie szpitalne.

Lewotyroksynę należy przyjmować regularnie, najlepiej o tej samej porze – zwykle rano, koniecznie na czczo, około 30–60 minut przed posiłkiem. Lekarz ustala dawkę początkową leku indywidualnie w przypadku każdego pacjenta, w zależności od stopnia niedoczynności tarczycy i współistniejących chorób. Decyzję o leczeniu utajonej niedoczynności tarczycy podejmuje się indywidualnie w przypadku każdego chorego. Następnie lekarz przeprowadza kontrolne oznaczenie stężenia TSH i na podstawie jego wyniku modyfikuje dawkę leku. W dniu oznaczania stężenia TSH chory nie powinien przed badaniem przyjmować lewotyroksyny (lek należy przyjąć po pobraniu krwi). Początkowo konieczne mogą być częstsze kontrole tzw. trójki tarczycowej ( TSH , FT3, FT4) (co ok. 6–12 tyg.), natomiast po stabilnym wyrównaniu niedoczynności tarczycy, kontrole mogą być rzadsze. Należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich innych przyjmowanych lekach, niektórych leków nie należy bowiem przyjmować razem z lewotyroksyną.

Choroby współistniejące
  • Choroba Addisona – pierwotna niedoczynność kory nadnerczy
  • Zespół Cushinga  – zespół objawów chorobowych związanych z występowaniem podwyższonego poziomu kortyzolu (lub innych steroidów nadnerczowych) w surowicy krwi; najczęstszą przyczyną występowania zespołu Cushinga jest długotrwałe podawanie glikokortykosterydów w leczeniu innych chorób
  • Cukrzyca typu 1
  • Inne: bielactwo, łysienie plackowate, czy zanikowy nieżyt żołądka